Fuat Köprülü Hayatı, Biyografisi

31 Mayıs 1935 tarihinde  yapılan seçimlerde Kars milletvekili seçilmiştir. 1943 yılına kadar hem milletvekilliğine hem de İstanbul ve Ankara Üniversitelerindeki vazifelerini sürdürmüştür. Siyasî kitapları ve yazıları nedeniyle CHP’den ihraç edilmiş; 7 Ocak 1946 tarihinde  Celal Bayar, Adnan Menderes ve Refik Koraltan’la beraber Demokrat Parti’yi kurmuştur. Aynı sene Demokrat Parti’den İstanbul Milletvekili olmuştur. 9. Dönemde tekrar İstanbul milletvekili olarak 1, 2. ve 3. Menderes hükümetlerinde bakanlık yapmıştır.

6-7 Eylül tarihlerinde meydana gelen olaylarda suçlu bulunarak tutuklanmış ve Yassıada’da mahkum olmuştur. 1961 Ocak ayı başında serbest bırakılmış, 18 Aralık 1961’de Hür Demokrat Parti’yi kurmuştur. 1965’te siyasî yaşamdan çekilmiş, 28 Haziran 1966’da İstanbul’da hayatını kaybetmiştir.

Fuat Köprülü Edebi Yönü Sanat Anlayışı

“İstanbul Hukuk Fakültesinde öğrencilik yıllarında edebiyata ve şiire ilgi duymuş, Batı’nın fikir ve edebiyatı hakkında yazılar yazmıştır. İlk yıllarda Fecriati topluluğuna katılmış ve Servetifünun dergisinde yazıları yayımlanmıştır. Daha sonraki yıllarda (1910) Millî edebiyat akımından etkilenmiş ve bu yönde önemli eserler vermiştir. Millî edebiyatın bilimsel yönü üzerine makaleler yayımlamış, edebiyat ve tezkire (biyografi) incelemelerine modern ve bilimsel yöntemler kazandırmıştır. Kendini fikir ve sanat çevrelerinde kabul ettirmiş, İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Türk Edebiyatı Profesörlüğüne atanmıştır. Bu dönemde, Avrupai tarzda edebiyat tarihçiliğinin temellerini atmış; “Türk Edebiyatında İlk Mutasavvıflar” adlı eserini çıkarmıştır. Avrupa’nın çeşitli yerlerinde kongrelere katılmış ve 1925 yılında “Türk Edebiyatı Tarihi” adlı eserini yayımlamıştır. “Ankara Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesinde, “Siyasal Bilgiler Fakültesinde, “Güzel Sanatlar Akademisinde ders vermiştir. 1933’te “ordinaryüs profesör” olmuştur. 1934’te “Divan Edebiyatı Antolojisini ve 1940’ta da “Türk Saz Şairleri” adlı eseri yayımlamıştır.

Fecr-i Ati‘deki şairlik yönü, diğer çalışmaları içerisinde zayıf kalmıştır. Millî edebiyat sanatçıları arasına girmesiyle toplumsal bir kimlik kazanmıştır. Kendi öz değerlerimizi ve kimliğimizi yabancılardan öğrenmeye karşı çıkmış ve bu alanda çalışmalar yapmıştır. Edebiyat dünyamıza; “Şeyyad Hamza”, “Ahmet Fakih”, “Hoca Dehhani“ gibi sanatçıları Fuat Köprülü tanıtmıştır.

Türk edebiyat tarihi, Türk medeniyeti ve kültür tarihi, edebî tenkit, dil ve din, Türk sanatı ve müziği, Türk siyaset tarihi gibi alanlarda araştırmalar yapmış; eserler yayımlamıştır.
Türk edebiyatı tarihinin kurucusu Fuat Köprülü’dür. Edebiyatı; tarih-eser-şahıs çerçevesinde bilimsel ve modern yöntemlerle incelemiştir. Eserlerini sade bir Türkçe ve akıcı bir üslupla kaleme almıştır.

Fuat Köprülü Eserleri

Hayât-ı Fikriyye (1909), Malumât-ı Edebiyye (1915), Yeni Osmanlı Edebiyat Tarihi (1916), Turan’ın Kitabı (1917), Türk Dilinin Sarf ve Nahvi (1917), Nasreddin Hoca (Manzum hikâyeler) (1918), Türk Edebiyatında İlk Mutasavvıflar (1919), Türk Edebiyat Tarihi I – II (1921), Türkiye Tarihi (1923), Millî Edebiyat Cereyanının İlk Mübeşşirleri ve Divân-ı Türkî Basit (1928), Divan Edebiyatı Antolojisi (1934), Türk Dili ve Edebiyatı Hakkında Araştırmalar (1934), Türk Saz Şairleri Antolojisi (1940), Osmanlı Devletinin Kuruluşu (1959), Edebiyat Araştırmaları (1966)

* Fuat Köprülü’nün çeşitli gazete ve dergilerde yayınlanmış 1500’e yakın yazı ve makalesi vardır.

İstanbul’da doğdu. Mekteb-i Hukuka girdi, bir yandan da Maliye Nezaretinde kâtip olarak çalıştı. Meşrutiyetin ilanından sonra öğrenimini bırakarak gazeteciliğe başladı, ittihat ve Terakki iktidarınca Mahmut Şevket Paşa’ya suikast olayının ardından muhalefeti tuttuğu gerekçesiyle Sinop’a sürüldü (1913). Oradan Çorum’a, Bilecik’e ve Ankara’ya nakledildi (1913 – 1918). Ziya Gökalp ve Ömer Seyfettin’in çabalarıyla istanbul’a döndü(1918). Robert Kolejde Türkçe öğretmenliği yaptı. Mütarekede yeniden siyasete atıldı, Hürriyet ve itilaf Fırkası Genel Merkez üyesi ve Sabah gazetesinin başyazarı oldu. Damat Ferit Paşa hükümeti döneminde Posta-Telgraf Umum Müdürlüğüne atanmıştır (1919). Mili! Mücadele’ye karşı olan yazıları yüzünden kurtuluştan sonra yüzellilikler listesine alındı ve yurdu terk etmek zorunda kaldı (1922). Beyrut ve Halep’te on beş yıl bir sürgün ve gurbetlik yaşamı oldu. Af kanunuyla yurda döndü (1938), yeniden gazeteciliğe başladı; ancak yaşamın sonuna kadar politikaya girmedi. Yaşamını kalemiyle kazandı, istanbul’da öldü.
Önce fıkraları, sonra hikâyeleri, daha sonra da romanları ile bilinmiştir.

• Bütün eserlerini canlı bir konuşma dili ile kaleme almış, İstanbul Türkçesini tüm incelikleri ile kullanabilme başarısını göstermiştir. Eserlerinin en değerli yanı anlatım biçimidir.
• Kuvvetli bir gözlem kabiliyeti, başarılı betimlemeleri vardır. Eserlerinde dikkat çeken bir tarafı da mizahçılığı, yergiciliğidir. Kirpi takma ismiyle mizah yazıları kaleme almıştır.
• “Memleket Hikâyeleri” ilk hikaye kitabıdır. Genç yaşta  sürgün gönderildiği Sinop, Çorum, Ankara ve Bilecik’teki gözlemlerinden faydalanarak kaleme aldığı bu hikâyelerde olaylar hep Anadolu’da geçer. Maupassant tarzı bir hikâye tarzı olan yazarın bu kitabı , edebiyatımızın istanbul dışına çıkarak Anadolu’ya yönelmeşinde yeni bir çığır açmıştır.
• “Gurbet Hikâyeleri” ise yurt dışındaki sürgün hayatının izlenimleriyle yazılmıştır.
• Romanlarında Ahmet Mithat Efendi ve Hüseyin Rahmi gibi, okuyucuyu oyalayabilme özelliğine de önem vermiş; ağır düşüncelere, derin tahlillere girmeden beyaz realizm olarak adlandırabileceğimiz bir anlayış ile yazmıştır.
• Romanlarını aşk ve kadın ekseni etrafında gelişen sürükleyici olaylar, egzotik konular üzerinde kurmuştur.
• İlk ve en önemli romanı “İstanbul’un İçyüzu“dür. Anı yöntemiyle yazılan bu roman, Birinci Dünya Savaşı sırasında ortaya çıkan türedi savaş zenginleri ve onları destekleyen politikacıları eleştiren bir yergi romanıdır.

Eserleri:

Hikâye

• Memleket Hikâyeleri,
• Gurbet Hikâyeleri

Roman

• İstanbul’un İçyüzü (İstanbul’un Bir Yüzü),
• Yezidin Kızı,
• Çete,
• Sürgün,
• Anahtar,
• Bu Bizim Hayatımız,
• Nilgün,
• Yer Altında Dünya Var,
• Dişi Örümcek,
• Bugünün Saraylısı,
• 2000 Yılının Sevgilisi,
• Kadınlar Tekkesi,
• İki Cisimli Kadın,
• Karlı Dağdaki Ateş,
• Dört Yapraklı Yonca

Anı-Fıkra-Söyleşi

• Kirpinin Dedikleri,
• Ago Paşa’nın Hatıratı,
• Guguklu Saat,
• Bir Avuç Saçma,
• Sakın Aldanma İnanma Kanma,
• Üç Nesil Üç Hayat,
• Minelbab İlelmihrap,
• Bir Ömür Boyunca,
• Ay Peşinde,
• Bir İçim Su

Oyun

• Deli

İstanbul’da doğdu. Üsküdar Amerikan Kız Kolejini bitirdi. Salih Zeki Bey’le evlendi. 1908’de gazetelerde kadın haklarıyla ilgili yazılar yazmaya başladı. Bu nedenle muhafazakâr çevrelerin tepkisini çekti. 31 Mart Olayı sırasında Mısır’a kaçtı, oradan ingiltere’ye gitti. Memlekete döndüğünde ikinci bir kadınla evlenmek isteyen kocasından ayrıldı. Öğretmenlik ve müfettişlik görevlerinde bulundu. Balkan Savaşları sırasında hastanelerde hizmet verdi. 1917’de Adnan Adıvar ile evlendi. 1919’da Sultanahmet Meydanı’nda, İzmir’in işgali’ni protesto mitinginde çok etkili bir konuşma yaptı. Bir dönem Amerikan mandasını savundu. 1920’de onbaşı rütbesiyle Kurtuluş Savaşı’na katıldı, sonra da üstçavuş oldu. Kurtuluş Savaşı’nın ardından Cumhuriyet Halk Fırkası ve Mustafa Kemal Atatürk ile siyasi fikir ayrılıkları yaşadı. Terakkiperver Cumhuriyet Fırkasının kurucularından olan kocasını destekledi. 1926’da Adnan Adıvar ile birlikte Türkiye’den ayrıldı. 1939 yılına dek yurtdışında yaşadı. 1939’da istanbul’a döndü ve 1940 yılında istanbul Üniversitesinde ingiliz Dili ve Edebiyatı Kürsüsü başkanlığına getirildi. 1950 yılında TBMM’ye girdi ve bağımsız milletvekili olarak görev aldı. 1954 yılında bu görevinden ayrıldı ve inzivaya çekildi. İstanbul’da yaşamını yitirdi.

• Millî Edebiyat Dönemi’nin tanınmış ilk romancısıdır.
• İzmir’in işgali üzerine yapılan Sultanahmet Mitingi’ndeki ateşli konuşması ve İstiklâl Savaşı’nda cephelerde dolaşması Halide Onbaşı diye anılması popüler bir sanatçı olmasında etkili olmuştur.
• Roman karakterlerini daha çok kadınlar arasından seçer ve onların psikolojilerini, iç dünyalarını başarıyla yansıtır. Ancak, bu kadın karakterlerin biraz abartılı oldukları da gözden kaçmaz. Dili yalın; ancak üslubu savruk ve özensizdir.
• “Seviye Talip”, “Handan”, “Mevut Hüküm”, “Kalp Ağrısı” adlı romanlarında aşkı, bireysel tutkuları, kadın psikolojisini işlemiştir.
• Yeni Turan romanında Ziya Gökalp‘ın etkisinde kalarak Türkçülük ideolojisini ele almıştır.
• Aralarında en ünlü romanı Sinekli Bakkal‘ın da bulunduğu töre romanlarını (Tatarcık, Sonsuz Panayır, Döner Ayna, Sevda Sokağı Komedyası ) sanat yaşamının son döneminde yazmıştır. Bu romanlarda devirlerin, kuşakların gelenek ve görenekleri ağır basar.
• Kurtuluş Savaşı yıllarında (1922) yazdığı Ateşten Gömlek edebiyatımızda Kurtuluş Savaşı konusunu işleyen ilk romandır. Aynı temayı “Vurun Kahpeye” romanında da sürdürür.
• “Mor Salkımlı Ev” çocukluk yıllarını, “Türk’ün Ateşle İmtihanı” ise İstiklal Savaşı yıllarını anlattığı anı kitaplarıdır.

Eserleri
Roman

• Seviye Talip,
• Raik’in Annesi,
• Handan,
• Yeni Turan,
• Son Eseri,
• Mevut Hüküm,
• Ateşten Gömlek,
• Kalp Ağrısı,
• Vurun Kahpeye,
• Zeyno’nun Oğlu,
• Sinekli Bakkal,
• Yol Palas Cinayeti,
• Tatarcık,
• Sonsuz Panayır,
• Döner Ayna,
• Akile Hanım Sokağı,
• Sevda Sokağı Komedyası

Hikâye

• Dağa Çıkan Kurt,
• Kubbede Kalan Hoş Seda

Tiyatro

• Kenan Çobanları,
• Maske ve Ruh
• Mensur Şiir – Hikâye
• Harap Mabetler

Anı

• Mor Salkımlı Ev
• Türk’ün Ateşle İmtihanı

İstanbul’da doğdu. Selanik Hukuk Mektebindeki eğitimini yarım bıraktı. Çeşitli liselerde öğretmenlik yaptı. Ankara hükümetinin çağrısı üzerine 1921’de Anadolu’ya geçti. Trabzon Lisesi müdürlüğü ve Giresun maarif müdürlüğü görevlerini üstlendi. Daha sonra maarif müfettişliği yaptı, Kabataş Erkek Lisesinde ve İstanbul Darülfünunu Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümünde ders verdi. Ayrıca lise edebiyat programlarının düzenlenmesinde çalıştı ve ders kitapları hazırladı. Milletvekili oldu. Türk Tarih Kurumu ve Türk Dil Kurumunda görev aldı.

Edebiyata şiirle başladı. İlk şiirlerini Fecriati topluluğuna katıldığı (1909) dönemde yazdı. 1911’de Ömer Seyfettin‘le birlikte Genç Kalemler dergisini çıkardı; bu derginin başyazarlığını yaparak Millî Edebiyat akımına öncülük etti. “Yeni Lisan” ve “millî edebiyat” kavramları etrafında çıkan tartışmalarda yazdığı yazılarla döneminin ileri gelen bir eleştirmeni oldu.

Eserleri
Şiir

• Geçtiğim Yol

Eleştiri

• Millî Edebiyat Meselesi ve Cenap Bey’le Münakaşalarım

İnceleme – Araştırma

• Epope ve Edebi Nevilerle Mesleklere Dair Malumat
• Ömer Seyfettin

Günlük

• Ömer’in Ölüm Hastalığına Dair Notlarım

• Millî Edebiyat akımının en önde gelen şairidir.
• “Millî şair” unvanı ilk kez ona verilmiştir.
• Adını ilk kez 1897 Yunan Harbi dolayısıyla yazdığı Cenge Giderken adlı şiir ve Türkçe Şiirler kitabı (1900) ile duyurdu.
• İstiklâl Savaşı’nı şiirleriyle desteklemiştir.
• Şiirlerini sade dille ve hece ölçüsüyle yazmış; ancak canlı halk Türkçesini bulamamış, yedili-on birli gibi çok sevilen hece kalıpları varken, Türk zevkine pek uymayan on altılıon dokuzlu kalıpları kullanmıştır. Koşma, türkü… gibi benzeri halk biçimlerine bakmayarak sone, serbest müstezat gibi biçimlerle yazmış; Tevfik Fikret‘in etkisiyle nazmı nesre yaklaştıran bir dille ulaşmıştır.
• Şiirinde, bayrak yaptığı milliyetçi, halkçı, insancıl davalar, sağlam ve yenidir. Bu bakımdan Türk şiirine yeni temalar katmış sayılır.
• Duyan, seven, acıyan; fakat duygularını güçlü bir şekilde anlatamayan bir şair olarak değerlendirilmiştir.

Eserleri
Şiir

• Türkçe Şiirler
• Türk Sazı
• Ey Türk Uyan
• Tan Sesleri,
• Zafer Yolunda,
• İsyan ve Dua,
• Aydın Kızları
• Mustafa Kemal,
• Ankara

Nesir

• Fazilet ve Asalet
• Türkün Hukuku,
• Dante’ye

Diyarbakır gazetesi yazarlarından Mehmet Tevfik Efendi’nin oğludur. Diyarbakır’da doğdu. Babası ölünce amcası tarafından yetiştirildi. 18 yaşında kafasına kurşun sıkarak intihara teşebbüs etti. 1895’te istanbul’a kaçtı. Baytar (Veteriner) Mektebine girdi. II. Abdülhamit yönetimini yıkmaya çalışan gizli örgütlerle ilişki kurdu. ı’899 ‘da tutuklanarak dokuz ay Taşkışla’da hapis yattı. Daha sonra Diyarbakır’a sürüldü. Kendini okumaya verdi. Meşrutiyet ilan edilince ittihat Terakki’nin Diyarbakır şubesini kurdu. Partinin 1910’da Selanik’te toplanan genel kuruluna Diyarbakır delegesi alarak katıldı ve genel merkez üyeliğine seçildi. Genç Kalemlere katıldı. Ergani milletvekili oldu. İstanbul’da Darülfünunda sosyoloji okuttu. Yeni Mecmua’yı çıkardı. İstanbul’un işgalinde tutuklanarak diğer ittihatçılarla birlikte Malta’ya sürüldü. İki yıl sonra Ankara hükümetinin yaptığı antlaşma sonunda yurda döndü. Ankara’da bir iş bulamayınca Diyarbakır’a gitti. Orada Küçük Mecmua’yı çıkardı. Millî Mücadele’yi yazılarıyla destekledi. Daha sonra Maarif Vekâleti Talim Terbiye Kurulu Başkanlığına getirildi. Dünya klasiklerinin çevirisi için hazırlıkları başlattı. Diyarbakır milletvekili seçildi. Gençlik yıllarındaki intihar girişiminde kafatasında kalan kurşunun etkisiyle rahatsızlandı ve en verimli çağında istanbul’da öldü.

• Mili Edebiyat hareketinin öncülerinden olup sanatçı kişiliğinden çok düşünür kimliğiyle tanınmıştır.
• Tanzimat‘tan beri dağınık bir şekilde sürdürülen Türkçülük düşüncesini sistemleştirmiş; Türkçülük hareketinin programını çizmiş, ilkelerini belirlemiştir.
• “Türkçülük, Türk milletini yükseltmek demöktir.” inancıyla çalışmış, sanatı bu amaca ulaşmanın aracı olarak görmüştür.
• Türkçülük düşüncesi Turancılık, Oğuzculuk aşamalarından geçtikten sonra Türkiyecilik çizgisinde Atatürk üzerinde de etkili olmuştur.
• Türk kültürünün Batı’nın “tezhibi“nden (düzeltme, iyileştirme) sonra gelişebileceğini ileri sürmüştür. Ona göre, Türk aydını önce halka doğru giderek kendi kültürünü tanımalı, halk kültürünün terbiyesinden geçmeli (Tahriş); sonra da Batı’ya doğru giderek Batı’nın bilim ve tekniğiyle halk kültürünü işlemeli, halkı yükseltmelidir (Tezhip).
• Şiirlerini halk şiiri nazım biçimlerinden yararlanarak hece ölçüsüyle ve yalın bir dille yazmıştır.
• Şiiri düşüncelerini yaymak için didaktik bir araç olarak görmüş, çocuklar için de şiirler yazmıştır.
• “Kızılelma” (1915) adlı kitabında Turan düşüncesini ve vatan sevgisini anlatan şiirlerini bir araya getirmiştir.
• “Yeni Hayat” (1918) adlı kitabında Turan idealinden vazgeçerek Türkiye Türkçülüğünü dile getiren ve yurtta yapılmasını istediği yenilikleri anlatan şiirlerini toplamıştır.
• “Altun Işık” adlı şiir kitabında ise -Millî edebiyatın halk masallarından ve efsanelerinden doğacağı inancıyla- eski Türk masal ve efsanelerini şiirleştirmek istemiştir.
• En önemli eseri “Türkçülüğün Esasları‘nda dilde, estetikte, ahlakta, hukukta, dinde, iktisatta, siyasette ve felsefede Türkçülüğün hedeflerini göstermiştir.
• “Türkleşmek – İslamlaşmak – Muasırlaşmak” adlı kitabında Türklük, İslamlık ve çağdaşlık kavramları etrafında bir sentez denemesinde bulunmuştur.
• “Türk Medeniyeti Tarihi” ve “Türk Töresi” adlı kitaplarında eski Türk kültürünü tanıtmaya çalışmıştır.

Eserleri
Şiir

• Kızılelma,
• Yeni Hayat,
• Altun Işık

Nesir

• Türkçülüğün Esasları,
• Türkleşmek – İslamlaşmak – Muasırlaşmak,
• Türk Medeniyeti Tarihi,
• Türk Töresi,
• Malta Mektupları,
• Makaleler

Yazar, Gönen’de dünyaya geldi. Gönen’de başladığı eğitim hayatını annesi ile birlikte gittiği İstanbul’da devam ettirdi. 1896’da Baytar Rüştiyesinden mezun oldu. Edirne Askerî okulundan sonra İstanbul’da Mekteb-i Harbiyeyi bitirdi, teğmen rütbesi ile askeriyeye katıldı. İzmir Zabıtan ve Efrat Mektebinde öğretmenlik görevinde bulundu. 1908’de Selanik 3. Orduda görevlendirildi, 1911 yılında ordudan istifa etti. Balkan Savaşı cereyan edince yeniden askere alındı. Sırp ve Yunan ordularıyla yapılan savaşa katıldı. Yanya Kalesi’nin savunması esnasında Yunanlara tutsak düştü. 1 sene devam eden esirlikten sonra İstanbul’a döndü. 1914’te Kabataş Lisesine edebiyat öğretmenliğine tayin edildi henüz 36 yaşında iken şeker hastalığına yakalanarak hayatını kaybetti 🙁

*1911 senesinde Genç Kalemler dergisinde yayımladığı “Yeni Lisan” isimli makalesi ile ismini duyurmuş, Ali Canip ve Ziya Gökalp ile beraber  Millî Edebiyat akımının önderlerinden olmuştur.

*Türk edebiyatında hikâyeciliği meslek haline getiren  ilk yazarımızdır. Özellikle kısa hikâye türünün tutunup yaygınlaşmasını sağlamıştır.

*Servetifünun‘a tepki olarak tasvir ve ruh çözümlemesini değil, olayı öne çıkarmış; Maupassant tarzı klasik hikâye anlayışının edebiyatımızdaki ilk başarılı örneklerini vermiştir.

*Konuşma dilini yazı diline uygulamayı amaçlamış; bütün eserlerini açık, süssüz bir anlatımla yazmış; kendi söyleyişi ile “hakikati görüldüğü gibi, edebiyat yapmadan yazmak” istemiştir.

*Edebiyat yoluyla toplumu düzeltme amacını gütmüş, seçkinlerden çok halka seslenmiştir.

*Hikâyelerinde toplumsal mutluluğu bireysel mutluluğa tercih eden insan tipini öne çıkarmıştır.

*”Beyaz Lale“, “Bomba” gibi hikâyelerinin konusunu Balkan Savaşı sırasında yaşadığı olaylardan almıştır. Bu hikâyelerinde Osmanlıcılık düşüncesinin yanlışlığını göstermek istemiştir.

*”Eski Kahramanlar” başlığıyla yayımladığı “Başını Vermeyen Şehit“, “Kütük”, “Topuz”, “Vire”, “Ferman”, “Pembe İncili Kaftan” gibi hikâyelerinde Türk tarihinin kahramanlık sayfalarını ele almıştır. Bu hikayeleriyle çöküntü içindeki Türk insanının moralini yükseltmeye çalışmıştır.

*”Yüz Akı”, “Üç Nasihat”, “Kurumuş Ağaçlar” gibi hikâyelerinin konusunu folklordan, Anadolu efsanelerinden almıştır.

*”Ant”, “Falaka”, “Kaşağı” gibi hikâyelerinde çocukluk anılarından yararlanmıştır.

*”Mahcupluk İmtihanı”, “Bahar ve Kelebekler”, “Yüksek Ökçeler”, “Düşünme Zamanı” gibi hikâyelerinin konularını günlük yaşamdan seçmiştir.

*”Perili Köşk”, “Keramet”, “Sanduka” gibi hikâyelerinde halkın yanlış inançlarını eleştirmiştir.

*Bir düşünceyi savunmak veya yermek amacıyla yazdığı hikâyeler, hikâye tekniği bakımından fazla güçlü değildir. “Fon Sadriştayn’in Oğlu”, “Kızılelma Neresi?”, “Primo Türk Çocuğu” gibi hikâyeleri bu gruba girer.

*Çoğu hikâyesinde mizah havası vardır. Mizah, eserlerindeki eleştirel tutumunun bir aracı gibidir.
Bazı roman denemelerine kalkışmışsa da bunlardan yalnız “Efruz Bey“i tamamlayabilmiş, “Yalnız Efe” adlı romanını yarım bırakmıştır. “Ashab-ı Kehfimiz” adlı uzun hikâyesini de roman olarak adlandırmıştır.”

*Yazarın fantezi roman diye nitelediği “Efruz Bey” ikinci Meşrutiyetle Birinci Dünya Savaşı arasındaki dönemin romanıdır. Efruz Bey, memleketimizdeki insan tiplerinin abartılarak çizilmiş bir karikatürü, başka bir deyişle Ömer Seyfettin’in Don Kişot‘udur.
Eserleri farklı yayınevlerince değişik adlarla kitaplaşmıştır.

Eserleri

Hikâye

• Gizli Mabet,
• Bahar ve Kelebekler,
• İlk Düşen Ak,
• Kahramanlar,
• Bomba,
• Yüksek Ökçeler,
• Kurumuş Ağaçlar,
• Falaka

Uzun Hikâye

• Harem,
• Primo Türk Çocuğu

Roman

• Ashab-ı Kehfimiz,
• Efruz Bey,
• Yalnız Efe
• Günlük Ruzname